Hier ben ik weer , bijna aan het einde van men avontuur maar de laatste dagen waren weer super leuk.
Men laatste bericht was dus in Darwin.
Daar hebben we dan zondag op maandag overnacht, mits de backpackers die we ervoor hadden leren kennen nu ook in Broome zaten hebben we dezelfde camping gekozen.
We besliste om naar de drankencentrale te gaan om wat alcohol te kopen en raad eens met wat we terug kwamen....een 24 pak Stella Artois....woehoe vooral wij Belgen waren super enthousiast.
De pintjes gingen vlotjes de keel in en de avond was dus heel leuk. We waren gewoon om om 9u in ons bed te kruipen maar deze keer werd het 2u. Dan zijn we maar wijselijk in ons bed gekropen want de volgende dag moesten we er weer om 7u uit.
Het opstaan ging dus iets moeizamer als anders maar goed, na het ontbijt afscheid genomen van de andere groep en dan zijn we Julia gaan afzetten aan cable beach waar zij de kamelentocht wou doen.
Daarna zijn we nog een mooie uitkijkpost en strand gaan bezoeken in Broome en dan zijn we verder door gereden naar Derby.
Hier begon onze trip langs de bekende (hier toch) Gibb River road door "The Kimberly's", een waar outback avontuur.
Eerst nog wat inkopen gaan doen en genoeg feul verzameld en dan even gehoord of de weg te doen was. Gelukkig goed nieuws, de weg is volledig open!
Het eerste stuk was asfalt maar dat veranderde in gravel na een 50km.
De eerste dag zijn we dan eventjes van de weg af gegaan om 2 national )parks te gaan bezoeken.
Het eerste was Tunnel creek, een rivier dat door een grot liep en je best ver in kon wandelen, maar jammer genoeg was het iets te donker.
Dan zijn we naar Windija Gorge National Park gegaan om te overnachten. We werden wel wat ongerust mits we overal branden zagen, maar het bleek om gecontroleerd vuurtjes te gaan...Hmmm ok dan.
Dag 2 zijn we dit park dan gaan bezichtigen, er was enkel een wandeling van 7km door een Canyon maar dat was zeker de moeite.
De wandeling begon makkelijk maar werd moeilijker en moeilijker mits de weg vol met puin lag en moeilijk te zien was. Na een 3km hebben we het dan ook opgegeven mits het iets te moeilijk werd. Ondanks het 9u in de morgend was was het al bloedheet. En het landschap bleef wat hetzelfde en we hadden ook al een krokodil gezien die lekker lag te relaxen in het water dus we vonden dat het al mooi geweest was.
Na 2uur waren we dan terug van de wandeling en zijn we verder door gereden naar het Leopold National park. Een klein weetje: dit park is genoemd naar de Belgische koning!
Daar konden we enkel Bell Gorge gaan bezichtigen, de rest was jammer genoeg nog niet open.
Het was een 30km lange weggetje door de wildernis en best al wel een grotere uitdaging, zeker de 3 rivieren dat we door moesten maakte het spannender. Gelukkig verliep alles goed en kwamen we goed aan. Daar moesten we nog een 1u wandelen naar Bell Gorge. Maar het was de wandeling waard, een prachtige waterval en prachtige natuur. Net dat ik het water wil inspringen om af te koelen ziet C>hris een raar beest in het water. Het leek eerst op een kleine krokodil maar door de fotocamera bleek het iets anders te zijn. Maar plots had niemand nog zin om in het water te gaan.. Ik ben dan maar eventjes er in gegaan om af te koelen.
Dan zijn we verder door gereden om een stopplek langs de weg te vinden. jammer genoeg was er niets te vinden en hebben we een lange tijd in het donker moeten rijden, wat niet echt ideaal was.
Hopen koeien, vogels, kangoeroes op de weg en het was dus rijden met een matige snelheid.
Gelukkig kwamen we een tijd een lookout tegen waar we ook onze tent konden opzetten.
link naar de foto's:
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Per ... directlink
[ 3 reacties ] ( 1102 keer bekeken ) | permalink
Deel 2
In Coral Bay hebben we dan lekker afgekoeld iin de zee en daarna zijn we naar Exmouth gegaan en dan in het Cape Grand National Park.
Daar kwamen we vrij laat aan dus hebben weeen paar plekken bezocht en en dan hebben we een camping plek gezocht om te overnachten. Na de mooie zonsondergang zijn we niet veel later ons bed ingekropen.
De volgende dag zijn we s'morgens wat gaan snorkelen en rond de middag zijn we terug naar Exmouth gegaan. Daar hebben we de Franse dan afgezet want zij paste niet echt in de groep en zij koos wijselijk om in Exmouth te blijven.
Wij zijn dan aan en lange tocht begonnen richting Tom Price . Daar zijn we tot een 100km geraakt en hebben we weer overnacht.
De volgende dag zijjn we dan naar het Karijini National Park gegaan, het mooiste park volgens vele. En wel ze hadden wel geljik denk ik. Prachtige mooie wandemlingen door de canyons. We vonden het al raar dat ze voor 2kmm 3u aangaven maar we ontdekte al snel waarom. Sommige paden waren rivieren en soms was het pak nauwelijks te zien.
Maar o zo prachtig! We hebben er dan ook nog wat mensen leren kennen waar we verder mee hebben gewandeld. En later hebben we ook beslist om hier te overnachten want er was nog veel te veel te zien.
De volgende dag hebben we nog veel gewandeld en ook heerlijk gezwommen
Mits we om 7u begonnen waren met wandelen waren we rond de middag klaar en hadden we het meeste van het park gezien.
We hebben dan afscheid genomen van de rest en dan zijn we verder door gereden naar Milstream and Chilseter National Park gegaan. Daar kwamen we vrij laat aan dus hebben we besloten om daar te kamperen.
Ondanks er veel wandelpaden nawuelijks te volgen waren door de overstromingen dat ze hier onlangs hadden gehad viel het toch goed mee. EN de jeep kwam ook van pas doordat we door redelijk diep water moesten rijden. Rond de middag kwamen we dan aan het Python Pool aan waar we weer lekker hebben gezwommen. En dan zijn we verder door gereden richting Port Hedland.
Daar wat gaan shoppen en dan weer verder door gereden naar Broome.
En daar zijn we vandaag rond 11u toegekomen en nu zit ik weer aan de Mcdonalds voor het gratis internet. En nu kunnen jullie genieten van de hopen foto's die ik getrokken heb.
Het was moeilijk kiezen want ik heb er al bijna 1000 getrokken op deze 8 dagen!
En genieten maar.
En voor de rest voel ik het met de dag korten, aan de enke kant ben ik aan het aftellen tot ik terug in België ben, aan de andere kant probeer ik er nog volop van te geniten van de laatste weken hier.
Tot gauw!
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Per ... directlink
[ 5 reacties ] ( 157 keer bekeken ) | permalink
Perth naar Darwin: + - 5500 km door verhard en onverharde wegen, een nieuwe uitdaging!
Ja hopelijk heb je even tijd want ik heb hier weer veel te vertellen, maar het is zeker de moeite hoor!
Uiteraard kan je ook alleen naar de prentjes kijken, ook deze zijn zeker de moeite.
3 April ben ik dus aangekomen in Perth en daar heb ik dan ongeveer een week gezeten.
Het was er vrij rustig en een week is daar da ook genoeg. Fremantle, een dorpje dichtbij was veel mooier en gezelliger en daar zijn we een paar keer heen gegaan alsook naar een strand in Cotesloe.
Voor de rest heb ik Alice daar terug gezien en zijn we uiteraard nog is een paar keer uitgegaan.
Maar ondertussen moesten we ook zoeken naar een nieuwe relokatie auto om de rest van de rit naar Darwin te doen. Maar jammer genoeg was er niets beschikbaar en het zag er dus niet goed uit. We probeerde dan een andere oplossing te zoeken maar huren bleek veel te duur te zijn.
En dan dacht Chris er ineens aan om een auto te kopen! En het liefst een Jeep, ja dat zou goed uitkomen.
De volgende dag was hij er zeker van en zijn we naar een jeep gaan zoeken en 2 dagen later had hij er 1 in zen bezit.
Ondertussen hadden we ook volk gevonden dat met ons mee wilde gaan, 2 Duitse meiden.
Goed de volgende dag (vrijdag de 17de) gingen we dan vertrekken. In de voormiddag de auto nog binnen gedaan voor een service en een check up en dan was de auto klaar. Maar 1 van de Duitse meiden had afgebeld, gelukkig hadden ze wel iemand andere gevonden, een franse meid. Wat ik wel goed vond want reizen met 3 Duitsers...die mensen spreken graag hun eigen taal en ook al versta ik er veel van ik heb toch liever dat ze engels praten.
De 2 meiden in de namiddag opgepikt en alles in de koffer gepuzzeld en dan waren we klaar om te vertrekken.
Klaar voor een nieuwe en nog grotere uitdaging, 5500km door het drogere W.A. waaronder ook veel outback dat enkel met een 4*4 te doen is. Jaja ik zag het helemaal zitten!
De eerste dag vonden we een plek in de duinen om te overnachten, een 60 km van de Pinnacles Dessert,
De meiden hadden hun tent en wij konen in de koffer slapen. Alle spullen er dus uit en dan ondervonden we dat we eigelijk te groot waren om oin de koffer te slapen. Dus de koffer maar open gelatenen zo konden we uitgestrekt slapen. Het werd eventjes koud aan de voeten snachts en het slapen sloeg wat tegen maar het opstaan was zalig.
Wakker worden in de witte duin met de zon die aan het opkomen is....jaja als je dan nog een ochtend humeur hebt?
We konden dan kiezen ofwel door de duinen naar het National park ofwel rond rijden, gelukkig vertelde ze ons dat het mogenlijk was met onze wagen dus verkozen we de duinen. Enkel was het Chris 4*4 rijden niet gewoon en zaten we al snel vast. Gelukkig heb ik iets meer ervaring en kreeg ik de wagen er uit en heb ik ook maar de rest van de rit gedaan. En wat genoot ik er weer van!
Jammer genoeg waren we ergens verkeerd gereden en kwamen we ergens verkeer uit waardoor we toch de omweg moesten pakken. Maar kom het was fun en nu weten we al een beetje wat de jeep aankan.
De Pinnecal dessert was echt de moeite, geel zand en dan de rotsen die er uitsteken, raar om dit aan de kust te zien, omringd door wit zand aan de ene kant en rood zand aan de andere kant.
Na een paar uurtjes daar te vertroeven zijn we verder door gereden. We geraakte net tot voor het volgende National park van Kalbarri. Daar weer een overnachting plek gevonden naast de weg.
De volgende dag konden we dan in het Kalbarri National park rond rijden. Een 26km lange zandweg leiden ons naar de loop. Een 8km lange wandeling langs een rivier. Iedereen zag het zitten om dit te doen dus genoeg water genomen en ik kon men wandel schoenen nog is gebruiken.
De wandeling bleek vooral door de hitte best wel zwaar en het duurde dan ook 4u zoals ze aangaven, maar het was toch de moeite want we hebben veel moois gezien. Het rare is hier dat je niet veel beesten te zien krijgt, het enige dat we zagen waren geiten enja salamanders.
Na de wandeling nog wat lookouts gaan doen en dan zijn we verder door gereden naar Shark Bay.
We zijn dan tot Monkey Mia geraakt en net ervoor vonden we een "camping" plek.
S'morgens dan om 6u opgestaan om de dolfijnen te zien die daar dagelijks komen. Maar vanaf 7u moet je er betalen en loopt het daar zwart van het volk. En het was perfect we kregen veel dolfijnen te zien en een half uur later begon het druk te worden en zijn we door gegaan.
De volgende stop was Francois Peron National Park, dit was enkel met een 4*4 bereikbaar en hadden ze daar even gelijk in zeg. De eerste 30km gingen goed maar in het laatste stuk zaten gedeeltes met diep zand. Chris zat dan ook weeral snel vast maar na wat uitleg wat hij moest doen geraakte hij er uit en begon hij het 4*4 rijden wat te kennen. Maar het was toch een zware hobbelige tocht, zeker voor de meiden achterin. Ondanks dat was het toch de rit waard. Prachtig uitzicht en strand , daar hebben we dus ook even onze tijd genomen om er van te genieten..
Dan terugkeren bleek ook spannend te zijn mits we bijna zonder benzine zaten en we net op tijd een tankst&ation tegen kwamen.
Daarna volgde nog wat mooie lookouts en het prachtige Shell Bay en de stromatolietes. Voor meer info over het laatste moet je de foto maar bekijken. Daarna zijn we weer verder door gereden richting Coral Bay.
De link:
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Per ... directlink
[ 3 reacties ] ( 91 keer bekeken ) | permalink
Ik heb me weer een mooi avontuur achter de rug, de langste roadtrip die ik ooit heb gedaan.
Van Melbourne naar Perth, 48OO km in 7 dagen....de gek eigenlijk.
Maar het was ook 1 van de goedkoopste trip tot nu toe want zoals ik al heb gezegd ervoor betaalde ik maar 5 dollar per dag en ze gaven me ook nog is 460 dollar aan brandstof mits ik een campervan terug naar zen bestemming moest rijden.
De 3 mensen dat deze uitdaging ook wilde aangaan waren Steffie en Chris van Duitsland en Tiina van Finland. We zagen het allemaal zitten en na het ophalen van de wagen en na de boodschappen te hebben gedaan waren we er klaar voor. Om 12u begon de trip dan, jammer genoeg duurde de fun maar 2 kilometer lang. Het was ondertussen vrij hard aan het regenen en ik moest lichtjes afremmen voor een auto voor me maar de auto achter me had het niet gezien denk ik en vlamde in ons busje....doeme!
Aan de kant gegaan en daar kwam dan een Australiër/Roemeen uit de andere auto.
Volgens hem was er niets aan de wagen maar ik zag duidelijk dat de bullbar achteraan links tgene de bumper was geplooid. Goed alle papieren ingevuld maar de kerel had geen verzekering dus dat maakte het niet makkelijker. Daarna maar terug naar de ophaalplaats gegaan en zij vertelde om toch maar naar de politie te gaan. Dus wij naar daar maar zij konden niet veel doen.
Goed dan beginnen we maar voor de 2de keer aan de trip.Gelukkig liep alles vanaf hier zeer vlot.
Mits de 3 andere mensen de great oceaan road nog niet hadden gezien besloot ik om deze dan nog maar is snel te doen. De eerste dag zijn we dan bijna op het einde van de great oceaan road geraakt.
Dag 2 moesten we tijd inhalen dus hebben we de hele dag door gereden tot in PörtAugusta, ik den iets meer dan een 1000km. Vanaf daar begon de lange weg waar er niet veel te zien was.
Dag 3 was dus ook enkel maar rijden, rijden en rijden. weer een 1000 km en zo belande we net voor de grens van Western Australië. Dag 4 was ook weer lang rijden tot net voor Esperance. Onderweg kwamen we het langste rechte stuk van Australië tegen
Dag 5 zijn we dan naar Esperance gereden en vanaf daar konden we het iets rustiger aan doen. Daar hebben we Cape Le Grand National park bezocht wat echt wel de moeite was. Mooie heuvels met zalig helder water en witte stranden. En op het strand kwam je geregeld een kangoeroe tegen. Het was daar dus een mooie plek voor een BBQ. Later zijn we dan nog door gereden net voor Albany.
Dag 6 hebben we Albany wat bezocht en daarna kwamen we in het dorpje Denmark (grappig toch).
Daar zat Wendy ook (men eerste reisgezel in Australië van Bleu Mountains naar Melbourne in december). Dus daar zijn we dan ook maar even gestopt en hebben we wat bij gebabbeld aan een café.
En dan zijn we door gereden naar Walnope National Park. Daar hadden ze the Valley of the Giants.
Een wandeling door de bomen, het hoogste punt dat je door de toppen vande bomen kon wandleen was 40 meter. Het w Laren er dus spectaculaire gigantische bomen.
En dan zijn we nog door gereden naar het Cape Leewin, waar 2 Zeeën elkaar ontmoeten.
Maar dat was voor de volgende dag want het was donker toen we er aankwamen.
Dag 7 en de laatste dus moesten we ons weer haasten. Cape Leewin bekeken en dan zijn we door gereden naar Margeret River, een mooie toeristische plek met als trek pleister "the wineries".
Maar jammer genoeg hadden we geen tijd om wijn te proeven en zijn we dus gelijk door gereden naar Perth. Daar kwamen we dan aan om Half 3 op de plek waar we om 3u onze auto terug moesten afleveren.
Mission Accomplished!
Het was echt super en goedkoop want iedereen heeft 150 dollar op de 7 dagen opgedaan enkel jammer dat ze het busje direct nodig hadden want we hadden toch graag een extra dag bij geboekt om het wat rustiger aan te doen maarja.
Nu zit ik in een hostel in Perth waar ook Alice zit (franse meid dat mee met mij van Sydney naar Cairns is mee gereden) en zo zien we elkaar ook nog is terug. Het is hier lekker warm rond de 30°c.
Veel beter dan de 17°c nu in Melbourne.
Nu zien of ik een goedkope auto vind om verder door naar boven te reizen.
De link naar de foto's:
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Mel ... directlink
De link naar Google maps:
http://maps.google.be/maps/ms?ie=UTF8&a ... -29.075375,151.171875&spn=35.417326,112.5&z=3
[ 11 reacties ] ( 130 keer bekeken ) | permalink
Tja het lukte niet echt om de auto in Cairns te verkopen en nadat Alice ook vertrokken was naar Perth werd het maar saai in Cairns , ik was het er echt beu. Dus heb ik maar beslist om terug naar Sirfers Paradise te rijden, misschien heb ik daar meer kans om de wagen te verkopen. En ik heb daar Al leren kennen en zij is daar voor een jaar dus als ik de auto niet verkocht krijg kan ik deze nog altijd daar achterlaten. Al had er geen probleem mee dus vorige week vrijdag ben ik rond 11u vertrokken voor de 180km lange trip. Het kwam even in me op dat dit ongeveer gelijk is aan België -> Rome maarja we zijn in Australië he.
Zaterdag om 4u ben ik dan eindelijk aangekomen in Surfers Paradise, in totaal een 22u gereden en een 6u geslapen.
Ik kon dan bij Al logeren en de wagen kon daar in een garage staan, perfect dus.
Gratis op een sjiek flat (met nog 3flat genoten) met goeie douche, sauna,zwembad,.... Een luxe dus.
Dat deed echt is deugt!
Daar ben ik dan een 4 dagen gebleven , maar jammer genoeg de auto niet kunnen verkopen.
Dus deze achterlaten bij Al en ik ben dan deze week de woensdag naar Melbourne gevlogen.
Daarvoor moest ik om 5u opstaan om de vlucht van 8u te hebben en om 11u kwam ik dan aan in het koude Melbourne. Want ik kwam van 30° in Surfers en hier was het nauwelijks een 22° en een zeer frisse wind...brrr het is duidelijk dat de zomer hier voorbij is.
Rond 12u was ik dan weer in Olembia Hostel om in te checken. Daar kwam ik al snel Mel en Cristina tegen dien ik hier de vorige keer heb ontmoet. Dus leuk om nog is bekend volk te zien.
Maar ook benieuwd naar de volgende 4 dagen voor de F1!
Donderdag was dus de eerste dag dat de Melbourne GP open was dus met ze allen daarheen. Want uiteraard zit de hostel voor 80% vol met F1 freaks. Wel eerst even men vest nog is moeten bovenhalen (lang geleden dat ik die nodig had) want het was weer best koud.
De eerste dag nog geen F1's gezien maar toch al wel wat andere mooie races.
Vrijdag was het dan wel zover, tijdens de F1 practice sessies.
Enja wat een lawaai zeg, De oordopjes in en dan genieten en weer veel foto's trekken!
Vandaag is dan de Kwalificatie, dus dan gaan we echt zien wie zen huiswerk heeft gedaan deze winter!
Ik ben zeer benieuwd!!!
De rest volgt dus nog!
Nog een paar dingetjes:
- Mits ik van 30° in Surfers naar 22° en frisse wind en zelfs 10° s'morgens ben gegaan heb ik nu een lichte valling. Vandaag is het terug beter maar de vorige dagen was het toch een beetje afzien.
- Gelukkig is het vandaag terug 26° en wordt het morgen nog warmer.
- Voor de F1 freaks, de race is hier om 17u dit jaar, het wordt de eerste Twilight race, wist ik zelf niet tot nu.
DEEL 2
Zaterdag was het spannend voor de qualificatie's en verrassend dat het nieuwe team de eerste 2 plaatsen in nam. Voor de rest van de dag was het vrij rustig op het circuit.
Zondag was dan "the big day".
Om 10u stonden we in een lange rij te wachten tot de poorten open gingen. Deze gingen dan open om 10.30u en gelukkig ging het dan vrij vlot. En dan een plekje gezocht aan de eerste 2 bochten.
Gelukkig was de dag goed gevuld en verveelde we ons niet tot de F1 begon. Naarmate we dichter en dichter bij kwamen zagen we minder en minder groen naast ons tot er bijna geen groen meer te zien was. Het zat er echt stampvol, leu kals je even naar de WC moet.
Net voor de race liet Qantas nog even een Boeing 747 over het circuit vliegen en dan volgde de rijders parade.
Deze keer in brandweerwagens, ook weer vanwege de bosbranden.
En dan was het zo ver, de F1's opgesteld op de startlijn klar voor de eerste race van het seizoen, de lichten gaan op rood, de wagens gaan hoog in toeren wat voor een hels lawaai zorgt en dan gaan de lichten uit en de 20 wagens scheuren weg om dan in ons gezichtsveld te komen.
We zien het mislopen in het middenveld en jammer genoeg is Webber (de Australiër) er weer bij betrokken. Kerel heeft nooit succes bij zijn thuisrace.
Voor je het weet zijn de 20 bolide's gepaseert en mùindert het geluid.
De rest van het anderhalf uur was voor volop genieten tot op het einde waar men 2 favorieten rijders zichzelf er uit rijden.
Maarja that's racing en voor de rest was het zo een zalige ervaring!
En dan was de race gedaan en iedereen stormt het circuit op en wij dus ook, opweg naar de ceremonie om te feesten, de sfeer zit er duidelijk nog goed in.
De zon begint dan stilletjes onder te gaan en dan is het tijd voor het gratis concert van The Who.
Niet zzo bekend voor me maar ik heb me er toch mee geamuseerd, al was het pijnlijk om nog is anderhalf uur recht te staan. De benen kregen het hier zwaar te verduren de laatstee 4 dagen.
Rond 9u keer ik met een grote glimlach op men gezicht terug naar de hostel om daar nog wat na te praten met de rest en niet veel later uitgeput het bed in te duiken.
Maandag heb ik het dan heel rustig gehouden mits ik me nog steeds niet goed voelde maar gelukkig gaat het vandaag al beter.
En men rit naar Perth ligt nu ook vast. Voor 5 dollar per dag heb ik een Mobilhome met 4 slaapplaatsen. En ze geven me ook nog is 460 dollar dat ik aan brandstof kan gebruiken. Zalig toch die relocation cars! Vrijdag vertrek ik dan.
De links:
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Cai ... directlink
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Mel ... directlink
[ 6 reacties ] ( 125 keer bekeken ) | permalink
Kalender
