Ja hopelijk heb je even tijd want ik heb hier weer veel te vertellen, maar het is zeker de moeite hoor!
Uiteraard kan je ook alleen naar de prentjes kijken, ook deze zijn zeker de moeite.
3 April ben ik dus aangekomen in Perth en daar heb ik dan ongeveer een week gezeten.
Het was er vrij rustig en een week is daar da ook genoeg. Fremantle, een dorpje dichtbij was veel mooier en gezelliger en daar zijn we een paar keer heen gegaan alsook naar een strand in Cotesloe.
Voor de rest heb ik Alice daar terug gezien en zijn we uiteraard nog is een paar keer uitgegaan.
Maar ondertussen moesten we ook zoeken naar een nieuwe relokatie auto om de rest van de rit naar Darwin te doen. Maar jammer genoeg was er niets beschikbaar en het zag er dus niet goed uit. We probeerde dan een andere oplossing te zoeken maar huren bleek veel te duur te zijn.
En dan dacht Chris er ineens aan om een auto te kopen! En het liefst een Jeep, ja dat zou goed uitkomen.
De volgende dag was hij er zeker van en zijn we naar een jeep gaan zoeken en 2 dagen later had hij er 1 in zen bezit.
Ondertussen hadden we ook volk gevonden dat met ons mee wilde gaan, 2 Duitse meiden.
Goed de volgende dag (vrijdag de 17de) gingen we dan vertrekken. In de voormiddag de auto nog binnen gedaan voor een service en een check up en dan was de auto klaar. Maar 1 van de Duitse meiden had afgebeld, gelukkig hadden ze wel iemand andere gevonden, een franse meid. Wat ik wel goed vond want reizen met 3 Duitsers...die mensen spreken graag hun eigen taal en ook al versta ik er veel van ik heb toch liever dat ze engels praten.
De 2 meiden in de namiddag opgepikt en alles in de koffer gepuzzeld en dan waren we klaar om te vertrekken.
Klaar voor een nieuwe en nog grotere uitdaging, 5500km door het drogere W.A. waaronder ook veel outback dat enkel met een 4*4 te doen is. Jaja ik zag het helemaal zitten!
De eerste dag vonden we een plek in de duinen om te overnachten, een 60 km van de Pinnacles Dessert,
De meiden hadden hun tent en wij konen in de koffer slapen. Alle spullen er dus uit en dan ondervonden we dat we eigelijk te groot waren om oin de koffer te slapen. Dus de koffer maar open gelatenen zo konden we uitgestrekt slapen. Het werd eventjes koud aan de voeten snachts en het slapen sloeg wat tegen maar het opstaan was zalig.
Wakker worden in de witte duin met de zon die aan het opkomen is....jaja als je dan nog een ochtend humeur hebt?
We konden dan kiezen ofwel door de duinen naar het National park ofwel rond rijden, gelukkig vertelde ze ons dat het mogenlijk was met onze wagen dus verkozen we de duinen. Enkel was het Chris 4*4 rijden niet gewoon en zaten we al snel vast. Gelukkig heb ik iets meer ervaring en kreeg ik de wagen er uit en heb ik ook maar de rest van de rit gedaan. En wat genoot ik er weer van!
Jammer genoeg waren we ergens verkeerd gereden en kwamen we ergens verkeer uit waardoor we toch de omweg moesten pakken. Maar kom het was fun en nu weten we al een beetje wat de jeep aankan.
De Pinnecal dessert was echt de moeite, geel zand en dan de rotsen die er uitsteken, raar om dit aan de kust te zien, omringd door wit zand aan de ene kant en rood zand aan de andere kant.
Na een paar uurtjes daar te vertroeven zijn we verder door gereden. We geraakte net tot voor het volgende National park van Kalbarri. Daar weer een overnachting plek gevonden naast de weg.
De volgende dag konden we dan in het Kalbarri National park rond rijden. Een 26km lange zandweg leiden ons naar de loop. Een 8km lange wandeling langs een rivier. Iedereen zag het zitten om dit te doen dus genoeg water genomen en ik kon men wandel schoenen nog is gebruiken.
De wandeling bleek vooral door de hitte best wel zwaar en het duurde dan ook 4u zoals ze aangaven, maar het was toch de moeite want we hebben veel moois gezien. Het rare is hier dat je niet veel beesten te zien krijgt, het enige dat we zagen waren geiten enja salamanders.
Na de wandeling nog wat lookouts gaan doen en dan zijn we verder door gereden naar Shark Bay.
We zijn dan tot Monkey Mia geraakt en net ervoor vonden we een "camping" plek.
S'morgens dan om 6u opgestaan om de dolfijnen te zien die daar dagelijks komen. Maar vanaf 7u moet je er betalen en loopt het daar zwart van het volk. En het was perfect we kregen veel dolfijnen te zien en een half uur later begon het druk te worden en zijn we door gegaan.
De volgende stop was Francois Peron National Park, dit was enkel met een 4*4 bereikbaar en hadden ze daar even gelijk in zeg. De eerste 30km gingen goed maar in het laatste stuk zaten gedeeltes met diep zand. Chris zat dan ook weeral snel vast maar na wat uitleg wat hij moest doen geraakte hij er uit en begon hij het 4*4 rijden wat te kennen. Maar het was toch een zware hobbelige tocht, zeker voor de meiden achterin. Ondanks dat was het toch de rit waard. Prachtig uitzicht en strand , daar hebben we dus ook even onze tijd genomen om er van te genieten..
Dan terugkeren bleek ook spannend te zijn mits we bijna zonder benzine zaten en we net op tijd een tankst&ation tegen kwamen.
Daarna volgde nog wat mooie lookouts en het prachtige Shell Bay en de stromatolietes. Voor meer info over het laatste moet je de foto maar bekijken. Daarna zijn we weer verder door gereden richting Coral Bay.
De link:
http://picasaweb.google.nl/Bjorno83/Per ... directlink
[ 3 reacties ] ( 91 keer bekeken ) | permalink
Kalender
