Hier ben ik weer, we hebben een paar dagen gekampeerd dus geen toegang tot internet.
Dinsdag hebben we afscheid gezegd van Honorine (de zus) en Ben, zij gingen naar Pucket om daar nog een paar weken te relaxen eer ze terug naar Frankrijk gaan. Ik heb ze dan met Kaz afgezet in de vlieghaven en daar viel het afscheid wel even zwaar. Maar ik ga haar zeker nog is bezoeken wanneer ik terug in België ben want zij woont in de champagne streek (en haar ouders maken champagne)…niet zo ver en nu heb ik dus 2 reden om naar daar te gaan J.
Woensdag zijn we (Ik, Alice en Kaz) naar de Bleu Mountains gegaan (ja ik blijf in de herhaling vallen).
Maar zun hadden het nog niet gezien en ik wou misschien wel gaan canyoningen.
We zijn daar rond de middag aangekomen en daar ben ik dan gaan zoeken naar een Bureau voor tecanyoningen. Uiteindelijk heb ik voor een halve dag abseilen en een halve dag canyoning gekozen.
Het koste wel wat dus maar hopen dat het de moeite was. Alice en Kaz gingen dan de wandeling doen die ik de vorige keer heb gedaan.
Donderdag was het dus vroeg opstaan om aan het avontuur te beginnen.
Het begon dus eerst met Abseilen, en wel hier heb ik al goed van genoten.
Prachtig uitzicht tijdens het Abseilen…
In de namidag zijn we dan naar de canyon gegaan en daar begon het echte avontuur.
Door de canyon in de rivier wandelen en dan een paar keer moeten springen in de waterplas, echt zalig. Op het laatste moesten we abseilen van een 32 meter hoge waterval en deze begon direct in overhang. Best spannend dus, de supergladde stenen maakte het er niet makkelijker op maar des te leuker. Het laatste stuk konden we dan een vrij val doen in de grote waterplas. .
Echt een super ervaring, iets dat ik zeker nog is ga doen!
Al was het wel vermoeiend want die avond lag ik vroeg in men bedje.
De volgende dag zijn we dan verder door gereden naar Port Stephenson, een plaats vol mooie stranden net na Newcastle. Beetje toeristisch maar we vonden het toch de moeite om er een extra dag te blijven.
We hebben genoten van een prachtig uitzicht van op een heuvel en daarna van een hoop stranden en nog een lookout. Hier zagen we trouwens in de verte een bosbrand. Iets waar ze op het moment veel last van hebben in New South Wales en Victoria mits er hier nu een zware hittegolf raast. Met temp tot 47°c, wat was ik weer blij dat ik airco in de wagen heb.
Tijdens de rit moesten we ook door een rookpluim rijden en zagen we een bosbrand in de verte. Vandaag hoorde ik dat er al 160 mensen zijn gestorven door de branden….best heftig dus.
Na Port Stephenson zijn we door gegaan naar Armidale (een 160km in landwaarts). Want vanaf Armidale begint de waterfall way. De naam van de weg zegt genoeg zeker.
Zondag hebben we het eerste gedeelte gezien. De eerste waterval was er jammer genoeg eentje zonder….water . Enkel in de winter is er water te zien, maar het was toch een mooi landschap en er was nog een klein watervalletje net ernaast te zien.
De 2 de en de 3de volgde elkaar op, hier was wel veel water te zien en dat zagen we ook aan de natuur dat meer en meer op een regenwoud begon te lijken.
En dan zijn we verder door gegaan naar de waterval in Doringo en deze was echt wel de moeite.
Een grote waterval met onderin een grote waterplas waar je kon zwemmen..en dat hebben we dan ook niet afgestaan. Direct naar beneden gegaan voor een frisse duik, we konden zelfs achter de waterval zwemmen en daar rechtstaan (zie pics). Echt een beter zwembad als dit kan je bijna niet hebben!.
Daarna hebben we dan een zeer gezellige (op de muggen na)camping gevonden om te overnachten.
De volgende dag hebben we dan de rest van de waterval weg gedaan en zijn we nog gestopt in het Doringo rainforest national park. En ook dit was de moeite, eerst een prachtig uitzicht van de valei gevolgd door een 5.8km lange wandeling. En daar kregen we een hoop salamanders te zien, mooie watervallen en ook nog is een zwarte slang…brrr. Maar eens we dichterbij kwamen was ze razendsnel weg. Na de wandeling zijn we dan naar de never never picnic plaats gegaan voor een heerlije lunch en dan zijn we verder door gereden richting de kust, richting Coffs Harbour.
De weg naar daar was een kronkelende weg door de heuvels waar ik dus weer van genoot en gelukkig had ik niemand mee die last had van wagenziekte want anders…. .
In Coffs Harbour zijn we dan even gestopt maar zoveel was er niet te zien dus zijn we verder door gereden richting Ballina (net voor Byron Bay en de grens met Queensland)
Daar hebben we dan overnacht en tegen de avond kreeg ik plots een telefoontje van de Werner (van Jorssen ,men ex-collega’s) want ze waren ongerust met al die branden hier in Australië.
En iets later belde de mama ook nog want ook zij was ongerust, maar alles is hier dus nog steeds dik oke!
Vandaag zijn we langs Byron Bay gestopt voor en nu zitten we in Surfers Paradise waar ik dus hoop een job te vinden. Ik heb ak gehoord bij een paar auto verhuur bedrijven maar ik moet eerst men cv binnen brengen.
Voila dat is het weer zowat, er zijn ook weer een hoop foto‘s, dus geniet maar!
Anekdote‘s:
- Men bril is een paar weken geleden gesneuveld waardoor er 1 glas niet meer blijft zitten, maar tot hiertoe heb ik men bril nog niet gemist dus.
- Tijdens men rit van de Blue Mountains naar de kust ging plots de telefoon en wie heb ik daar aan de lijn….de Arne zeg! Gelukkig zat ik net op de Ferry om over een rivier te geraken J.
Het was een leuke babbel en super om u nog is te horen kerel, merci en doet da nog goe die nachtshiften he. Oowja op u laatste sms‘ke, dat gedeelte van Frans moet ik nog ontdekken jammer genoeg J.
- Het is hier nu dus pokke heet, al een week met temp boven de 40°c, soms dus iets te veel van het goede.
- .Mercikes Werner en aan de mama om me even op te bellen, maar nu zijn jullie dus geheel terug up to date!
Groetjes,
Bjorn
[ 5 reacties ] ( 123 keer bekeken ) | permalink
Kalender
